لالایی های عاشقانه

لالالالا گل پونه         بابات رفته در خونه

لالالالا گلم باشی        همیشه در برم باشی

لالالالا گل آلو          درخت سیب و زرد آلو

لالالالا گلی دارم        به گاچو بلبلی دارم

لالالالا گل خشخاش      بابات رفته خدا همراش

لالالالا گل زیره          بابات دستاش به زنجیره

لالالالا گلم لالا          بخواب ای بلبلم لالا

لالالالا گل لاله           دوست داریم من و خاله

لالالالا گل دشتی      همه رفتن تو برگشتی

خداوندا تو پیرش كن    خط قرآن نصیبش كن

لالالالاگلم باشی       بزرگ شی همدمم باشی

كلام الله تو پیرش كن   زیارتها نصیبش كن

لالالالاگل زردم       نبینم داغ فرزندم

خداوندا تو ستاری    همه خوابن تو بیداری

به حق خواب و بیداری    عزیز م را نگه داری

لالالالاگل خشخاش       بابات رفته خدا همراش

بابات رفته به هل چینی     بیاره قند و دارچینی

————————————————

لالا ، لالا ، لالایی                                        لالایی ، لا لا، لا لا

ببار ای نم نم باران                                     زمین خشک را تر کن

سرود زندگی سر کن                                 دلم تنگه ، دلم تنگه

بخواب ای دختر نازم                                    به روی سینه بازم

که همچون سینه سازم                              همش تنگه همش تنگه

لالایی کن مرغک من                                 دنیا فسانه است

هر ناله شبگیر این گیتار محزون                   اشک هزاران مرغک بی آشیانه است

لالا، لالا، لالایی                             لالایی، لالایی

لالا ،لا ، لالا، لالا ……

———————————-

لالا، لالا، گل صدپر                                         بخواب ای نازنین دلبر
لالا، لالا، گل نرگس                                        بلا بر تو نیات هرگز
لالا، لالا، شكر بارت‏                                       خدا باشه نگهدارت
لالا، لالا، گل سوسن‏                                     سرت بذار لبت بوسم
لبت بوسم كه بو داره‏                                     كه با گل گفتگو داره‏
لالا، لالا، گل زردم‏                                          نبینم داغ فرزندم‏
خداوندا تو ستّاری‏                                         همه خوابند تو بیداری‏
به‏حق خواب و بیداری‏                                    عزیزم را نگهداری(1)

 

———————————-

 

لالا، لالا، گل پونه                                              گدا آمد در خونه

نونش دادیم بدش اومد                                      خودش رفت و سگش اومد

لالا، لالا، گلم باشی                                          تو درمون دلم باشی

بمونی مونسم باشی                                       بخوابی از سرم واشی

لالا، لالا، گل خشخاش                                      بابات رفته خدا همراش

لالا، لالا، گل فندق                                           ننه ات آمد سر صندوق

لالا، لالا، گل پسته                                            بابات رفته کمر بسته

لالا، لالا، گل زیره                                             چرا خوابت نمی گیره؟

که مادر قربونت میره

 

————————-

لالایی

لالا لالا لالا بچه پلنگا

عزيزا نازنينا اي قشنگا

لالا لالا لالا بچه قناري

نكن كوچولوي من بي قراري

لالا لالا لالا كن اي فرشته

كه دنياي مامان با تو بهشته

لالا لالا لالا لالا فيروزه

كي گفت دنياي بچه هام دو روزه

لالا لالا لالا لالا كبوتر

عزيزاي دل پدر و مادر

لالا لالا لالا لالا به اروند

به اروند قشنگ ناز بي مانند

لالا لالا لالا لالا به آرتا

به آرتاي گل ناز بي همتا

لالا لالا لالا لالا ستاره

چرا دردونه ي من بي قراره

لالا لالا لالا دلبند مادر

همه شادي، همه لبخند مادر

لالا لالا لالا كن شب بخوابي

مثه خورشيد به روز من بتابي

 

—————————

ّلا لا لا لا نخواب سودی نداره

همون بهتر که بشماری ستاره

همون بهتر که چشمات وا بمونه

که ماه غصه اش نشه تنها بيداره

لا لا لا لا نخواب باز هم سفر رفت

نميدونم به کارون يا خزر رفت

فقط دردم اينه مثل هميشه بدون اطلاع و بی خبر رفت

لا لا لا لا نخواب ميدونه جنگه

دست هر کی ميبينی يه تفنگه

يه عمره دور چشماش گشتم اما نفهميدم که اون چشما چه رنگه

لا لا لا لا نخواب زندونه دنيا سر ناسازگاری داره با ما

بشين باز هم دعا کن واسه اون که ما رو اينجا گذاشت تنهای تنها

لا لا لا لا نخواب اون راه دوره خدا ميدونه که حالش چه جوره

توی خلوت ميگم اينجا کسی نيست خداييش که دلم خيلی صبوره

لا لا لا لا نخواب تيره است چراغم مثل اتشقشان ميمونه داغم

به جون گلدونا کم غصه ای نيست

هزار شب شد هزار شب شد نيومد باز سراغم

لا لا لا لا نخواب خواب که دوا نيست

دل ديوونه داشتن که خطا نيست

ميگن دست از سرش بردار نميشه اخه عاشق شدن که دست ما نيست

لا لا لا لا نخواب تنها ميمونم کاش اون قدر چشماتو بدونم

چرا چشمات پر خشم عزيزم مگه من مثل اون نامهربونم

لا لا لا لا نخواب ماه رو نگاه کن

من اسفند رو ميارم تو دعا کن

بگو برگرده پيش ما بمونه کتاب حافظ رو بردار و وا کن

لا لا لا لا نخواب سرما تو راهه هميشه عمر خوشبختی کوتاهه

ميگن با يه فرشته اونو ديدن دروغه جون دريا اشتباهه

لا لا لا لا نخواب تلخ جدايی کمر خم ميشه زير بی وفايی

تو بيدار باش همه تو خواب نازن برای کی بخونم پس لالايی

لا لا لا لا نخواب تنهايی زرده اگه طولانی شه مثل يه درده اگه چشم انتظار باشی که

هيچی دروغ ميگی به دل که بر ميگرده

لا لا لا لا نخواب اشکت زلاله مثل بارون پای نخل وصاله

من و تو هم شب و هم قلب و کشتيم ولی اون چی ؟ چقدر اون بی خياله

لا لا لا لا نخواب دنيا خسيسه واسه کم ادمی خوب مينويسه

يکی لبهاش تو خوابم غرق خنده است يکی پلکاش تو خوابم خيسه خيسه

لا لا لا لا نخواب عاشق يه سيبه هميشه سرخ و تب دار و غريبه

تا اون بالاست رسيده است اما تنهاست پايين هم که بيوفته بی نصيبه

لا لا لا لا نخواب اينجا سياهی پر اما تو تنگه قصه ماهی

اونی که ما ها رو بيدار نگه داشت الهی خواب باشه حالا الهی

لا لا لا لا نخواب تا اون بخوابه بشين انقدر تا که خورشيد بتابه

زمونی که يقين کردم بيدار شد بخواب با ياد عکسی که تو يه قابه

لا لا لا لا بخواب بيدار حالا ديگه بايد بخوابی پس لالالا بخواب

ديگه تو ميتونی بخوابی

ببين خورشيد اومد بالای بالا

لا لا لا لا اين هم بود سرنوشتم

اين از امروزم و اين از گذشتم

نميخوابم تا تو برگردی يک روز

منم خواب رو واسه اون روز گذاشتم

نميخوابم تا تو برگردی يک روز

منم خواب رو واسه اون روز گذاشتم

 

——————————

 

لالايي

لالايي ماه و مهتابه
لالايي مونس خوابه
لالايي قصه ي گل هاس
پر از آفتاب پر از آبه
لالايي رسم و آيينه
لالايي شعر شيرينه
روون و صاف و ساده
زلال مثل آيينه
لالايي گرمي خونه
لالايي قوت جونه
لالايي ميگه:يک شب هم
کسي تنها نمي مونه
لالايي آسمون داره
گل و رنگين کمون داره
توي چشمون درويشش
نگاهي مهربون داره
لالايي هاي ما ماهه
بدون ناله و آهه
بخون لالايي و خوش باش
که عمر غصه کوتاهه

—————————-

خداوندا کفر نمی گویم....

دکتر شریعتی :

خدایا کفر نمی‌گویم،

پریشانم،

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

قران من شرمنده ام....

قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام كه هر وقت در كوچه مان آوازت بلند میشود همه از هم میپرسند " چه كس مرده است؟ " چه غفلت بزرگی كه می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل كرده است . قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یك نسخه عملی به یك افسانه موزه نشین مبدل كرده ام . یكی ذوق میكند كه ترا بر روی برنج نوشته،‌یكی ذوق میكند كه ترا فرش كرده ،‌یكی ذوق میكند كه ترابا طلا نوشته ،‌یكی به خود میبالد كه ترا در كوچك ترین قطع ممكن منتشر كرده و ... ! آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی كنیم ؟

 

 

قرآن ! من شرمنده توام اگر حتی آنان كه ترا می خوانند و ترا می شنوند ،‌آنچنان به پایت می نشینند كه خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند . اگر چند آیه از ترا به یك نفس بخوانند مستمعین فریاد میزنند " احسنت ...! " گویی مسابقه نفس است ...قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یك فستیوال مبدل شده ای حفظ كردن تو با شماره صفحه ،‌خواندن تو آز آخر به اول ،‌یك معرفت است یا یك ركورد گیری؟ ای كاش آنان كه ترا حفظ كرده اند ،‌حفظ كنی ، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نكنند

. خوشا به حال هر كسی كه دلش رحلی است برای تو .

 آنانكه وقتی ترا می خوانند چنان حظ می كنند ،‌گویی كه قرآن همین الان به ایشان نازل شده است. آنچه ما باقرآن كرده ایم تنها بخشی از اسلام است كه به صلیب جهالت كشیدیم

ما زياران چشم ياري داشتــــيم

حال من بد نيست غم کم مي خورم
کم که نه! هر روز کم کم مي خورم

آب مي خواهم، سرابم مي دهند
عشق مي ورزم عذابم مي دهند

خنجري بر قلب بيمارم زدند
بيگناهي بودم و دارم زدند

عشق اگر اينست مرتد مي شوم
خوب اگر اينست من بد مي شوم

بس کن اي دل نابساماني بس است
کافرم! ديگر مسلماني بس است

در ميان خلق سر در گم شدم
عاقبت آلوده‌ي مردم شدم

نيستم از مردم خنجر بدست
بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

من که با دريا تلاطم کرده ام
راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن!
من خودم خوشباورم، گولم مزن!

من نميگويم که خاموشم مکن
من نميگويم فراموشم مکن

من نمي گويم که با من يار باش
من نمي گويم مرا غمخوار باش

من نمي گويم، دگر گفتن بس است
گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين! شاد باش
دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

خسته ام از قصه هاي شوم تان
خسته از همدردي مسموم تان

اينهمه خنجر دل کس خون نشد
اين همه ليلي، کسي مجنون نشد

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود
تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!
فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه!
هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه !

 

چند روزي هست حالم ديدنيست
حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روي زمين زل مي زنم
گاه بر حافظ تفأل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت
يک غزل آمد که حالم را گرفت:

  ”ما زياران چشم ياري داشتــــيم

  خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم “

رو سر بنه به بالین

اینجا متن شعر رو سر بنه به بالین را برای دوستان گذاشتم که هر موقع این آهنگ را با صدای استاد شجریان گوش میدم حالی بهم دست میده وصف نشدنی.....

این شعر از اشعار مولانا می باشد.

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی ماییم و آب دیده در کنج غم خزیده خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا بر شاه خوبرویان واجب وفا نباشد دردی است غیر مردن آن را دوا نباشد در خواب دوش پیری در کوی عشق دیدم گر اژدهاست بر ره عشقی است چون زمرد بس کن که بیخودم من ور تو هنرفزایی

ترک من خراب شب گرد مبتلا کن خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن بگزین ره سلامت ترک ره بلا کن بر آب دیده ما صد جای آسیا کن بکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کن ای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کن پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن با دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کن از برق این زمرد هی دفع اژدها کن تاریخ بوعلی گو تنبیه بوالعلا کن