+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم مهر ۱۳۸۵ ساعت 15:9 توسط مصطفي سوقندي
|
نوشتن برای من شاید تنها ناگزیر زندگی باشد که همواره با آن دلخوشم و از آن هراسم نیست. ما هر کداممان به چیزی دچاریم و من به نوشتن. بر آن نیستم که خوانده شوم و یا از رهگذار این تکاپو به مقصدی برسم. برآنم تا خود را به تمامی عرضه کنم . حتی اگر این خودِ ناتمام چیزی فزونتر از ناتوانی خود را تاکنون تجربه نکرده باشد. به کلمه اعتقاد دارم و آن را آبروی جهان میدانم. بر من نبخشایید اگر او را به پلشتی روزگار بیالایم. امید به دوستی دارم و مهربانی را به تمنا ایستادهام. کاش بتوانم جهانی را به شما هدیه کنم که به تمامی آرزومند آنم.